Dinosaurus kweken of klonen – binnenkort werkelijkheid

In de film Jurassic Park slaagt een miljardair er in om vanuit DNA dinosaurussen te kweken. Een droom voor veel wetenschappers. De verwachting is dat we over enkele jaren een dinosaurus kunnen kweken of klonen. Het enige dat we nog moeten vinden is dinosaurus DNA, dan kan het spannende avontuur beginnen.

Dinosaurus DNA gevonden

De vraag is of onderzoekers al het DNA van een dinosaurus hebben gevonden. In 2020 kwam een bericht naar buiten dat hier inderdaad sprake van was. Wetenschappers ontdekten fossiele resten van een plantenetende dinosaurus. Om te achterhalen of het hier daadwerkelijk om het juiste DNA ging moest er verder onderzoek worden verricht. Helaas is nooit bekend geworden wat hier de uitslag van was.

Waarom hebben de onderzoekers nooit meer niks laten horen? Dit kan twee redenen hebben. Ten eerste omdat het niet het DNA van een dinosaurus was, maar dan zou je dit normaal gesproken naar buiten brengen. Ten tweede, en dit is een aaname, kan het natuurlijk wél om dinosaurus DNA gaan, en dan is het maar beter om dit geheim te houden. Het materiaal zou zomaar gestolen kunnen worden of in verkeerde handen terecht komen. Het is dus best mogelijk dat we eindelijk dinosaurus DNA hebben, en laat het kweken hiervan niet lang op zich wachten.

Dinosaurus kweken: zo werkt dat

Om een dinosaurus te kweken zijn er twee dingen nodig: DNA en een geschikte eicel. Deze eicel moet afkomstig zijn van een afstammeling van de dinosaurussen. Genetisch gezien lijken kippen en struisvogels nog het meest op dinosaurussen. Ook duiven en spreeuwen komen in aanmerking, maar de eerste twee zijn de beste kandidaten. Omdat struisvogels grotere eieren leggen zou een struisvogelei de meest geschikte kandidaat zijn.

Een dinosaurus kweken begint met het weghalen van het DNA uit het vogelei. Dit gebeurt met een zuiger waarbij alleen de celwand, mitochondriën encytoplasma overblijft. Je kunt je voorstellen dat dit een secuur werkje is, iets dat je niet zomaar thuis doet. Vervolgens wordt het dinosaurus DNA in het ei gebracht. Nu zijn er elektrische pulsen nodig waardoor het DNA zich gaat splitten. De cellen die zich delen vormen uiteindelijk een embryo.

Dan is het nog een kwestie van het ei warm houden en dagelijks keren. Uiteindelijk wordt er een jonge dinosaurus geboren.

Tip: boeken over dinosaurussen

Het alternatief: een chickensoraus

Er wordt over gedacht om een chickensoraus te kweken, als alternatief voor een dinosaurus. Op zich geen vreemde gedachten want kippen waren heel vroeger dinosaurussen. Door jarenlange evolutie hebben kippen hun lange ledematen en staarten verloren. Ze kregen hier vleugels voor terug. Genetisch gezien ligt de kip redelijk dicht bij de dinosaurus.

Door met het DNA van kippen te rommelen zou het mogelijk moeten zijn om deze dieren langzaam te veranderen in een dinosaurus. De vleugels worden dan weer voorpoten en de snavel moet in een bek veranderen. Wetenschappers verwachten dat dit tussen het jaar 2025 en 2030 mogelijk is. We laten ons verrassen.

Lijkt dit onwerkelijkheid? Nee, het is wetenschappers namelijk al eerder gelukt om vanuit een kippenembryo een dino-achtig dier te kweken. Bijvoorbeeld een met pootjes die wel erg veel weg had van een dinosaurus. Er is ook eens een ‘kip’ tevoorschijn gekomen dat beginnende tanden had. Nou ja niet echt tevoorschijn gekomen want de wetenschappers hebben deze eieren niet uit laten komen. Het is namelijk onbekend in hoeverre gemanipuleerde dieren pijn lijden. Maar goed, het kweken kan dus wel. De grote doorbraak laat helaas nog even op zich wachten.

Willen we de dinosaurus terug?

Stel je voor dat het mogelijk is om een echte dinosaurus te kweken of te klonen. Willen we dat eigenlijk wel? Vanuit de wetenschap te zien is hier zeker interesse in. Je moet je echter afvragen wat we met een dinosaurus gaan doen. Stel dat het een mens lukt om meerdere dinosaurussen te kweken. Wanneer deze in de natuur terechtkomen, hoe klein ze ook zijn, gaan ze zich vermenigvuldigen. Door de jaren heen ontstaan er dan weer nieuwe en grotere soorten dinosaurussen.

Van de plantenetende dinosaurussen hebben we niet zoveel te vrezen. Van de vleesetende soorten wel. Bovendien kunnen beide groepen het huidige ecosysteem aardig veranderen. De dinosaurus terug op aarde zou de ondergang van de mens en veel dieren kunnen betekenen. Voorzichtigheid bij het kweken van dinosaurussen is dus wel geboden.

Hier kan je dinosaurussen zien

Een echte dinosaurus klonen, dat kan nog niet. Mocht het wetenschappers lukken om een dinosaurus te kweken dan wordt er misschien wel een Jurassic Park opgezet. Wie weet! Deze dieren nu al bezichtigen? Hieronder vind je leuke plekken waar je dinosaurussen kan zien, gewoon in Nederland.

Dinoland in Zwolle is een speeltuin met het thema dinosaurussen. Alles is rondom deze prehistorische dieren gebouwd. Kijk je liever naar (echte) skeletten van dinosaurussen dan moet je naar Naturalis in Leiden. Ook in het Oertijdmuseum in Boxtel vind je fossielen van dinosaurussen.

In dierenpark Amersfoort hebben ze een dinobos gemaakt. Hier sta je oog in oog met 70 grote dinosaurussen. Een aantal hiervan kunnen ook bewegen. Ditzelfde geldt voor DinoDome in GaiaZoo te Kerkrade.

Eenmaal per jaar vindt de grootste dino-expo van Europa plaats. World of Dinos is the place to be. Locatie en data is altijd terug te vinden op de gelijknamige website. Het is dus niet zo dat dit elk jaar op dezelfde plek wordt gehouden.

Een dinosaurus als huisdier

Stel je even voor dat er straks allemaal dinosaurussen rondlopen. Te danken aan wetenschappers die het gelukt is om de dinosaurus te kweken. Kun je dan een dinosaurus als huisdier houden? Een aantal soorten kun je zeker als huisdier houden. Het liefst een kleine plantenetende soort, dat is wel zo veilig. Of de Oculudentavis khaungraae, een kleine vliegende dinosaurus die insecten eet.

Neem je een grotere dinosaurus als huisdier dan is dit te vergelijken met het houden van een hond of kat. Of misschien wel een paard wanneer het dier groter is. Hoe dan ook, voordat we dinosaurussen als huisdier kunnen houden hebben wetenschappers nog heel wat te doen.

DierDier

Ik ben Heidi en oprichter/eigenaar van zodier.nl. Gek op dieren, in het verleden eigenaar geweest van een hondentrimsalon, konijnen- en knaagdierenfokkerij én werkzaam geweest bij een dierenarts. De inhoud van de artikelen is nooit een vervanging voor medisch advies of een bezoek aan de dierenarts.

De producten waarnaar op deze website wordt verwezen betreft affiliate linkjes. Hier ontvangt zodier.nl een (kleine) vergoeding voor. Op deze manier kan de website blijven bestaan.